Direct naar navigatie

Egodocument van Jacob van Leeuwen - Rijbewijs in oorlogstijd

Door: Stadsarchief Vlaardingen, Periode: 1900 - 1949, Thema's: Dagelijks leven, Oorlog

Hoe haal je in oorlogstijd je rijbewijs...? Razendsnel en zonder al te veel formaliteiten. Dat ondervond Jacob van Leeuwen in het jaar 1944 aan den lijve. De burgemeester van Maasland zorgde er persoonlijk voor dat Jacob dat voor hem zo belangrijke document in no time in zijn bezit had.....

Motorhome Henk Vink

Mogelijk heeft u mijn verhaal over mijn onderduikverblijf in het Vlaardingse stadhuis elders op deze website niet gelezen, daarom vooraf enkele opmerkingen over mijn werkzaamheden in het Motorhome Henk Vink gedurende de oorlogsjaren. Alleen ouderen onder u kunnen nog weten dat die zaak tegenover de groenteveiling in Maasland was gevestigd. Je moest over een bruggetje, dan naar links, vervolgens liep je langs de showroom die toen natuurlijk leeg was en dan kwam je op een pleintje bij de ingang. Op de bovenverdieping was het onderdelenmagazijn gevestigd. Daarover zwaaide ik in het jaar 1944 als zeventienjarige de scepter.

Henk Vink had een gat in de markt aangeboord. In die periode had hij een honderdtal motorfietsen die hij door het hele land aan artsen en dierenartsen verhuurde. Deze heren hadden slechts een kleine benzinetoewijzing voor hun auto, en konden vanwege het zuiniger gebruik met een gehuurde motorfiets toch een deel van hun praktijk bewerken. Aan die verhuurpraktijk zat veel administratief werk en dat was mede mijn taak: huurcontracten, huurnota’s, maar ook de onderdelenvoorziening. Alle mogelijke leveranciers in het hele land moesten worden afgezocht om onderdelen te pakken te krijgen. Hiervoor was een aankoopvergunning onontbeerlijk. De speurtocht naar onderdelen gebeurde zoveel mogelijk schriftelijk, maar als je een leverancier kon bezoeken had je wel eens meer geluk. Maar hoe moest je bij die leveranciers komen?

Rijexamen

Nu hadden ze bij Henk Vink een, toen al stik ouderwets, vehikel wat we nu een snorfiets zouden noemen. Hiermee zou ik op 'onderdelenjacht' kunnen! Daar moest je echter wel een rijbewijs voor hebben. Om dat te bemachtigen heb ik in 1944 een aanvraag ingediend bij de Gemeente Maasland. Op een bepaalde datum moest ik me bij de burgemeester van Maasland, melden. Dat was in die jaren burgemeester H.L.du Boeuff. 

Het Maaslandse gemeentehuis had een trapgeveltje. Ik belde aan en hij opende zelf de deur. Toen ik vertelde waar ik voor kwam, zei hij: “Rijd van hier naar de Fenacoliuslaan in Maassluis, daar kun je stoppen. Ik kom achter je aan”. Dus ik reed weg en hij achter me aan op de fiets….!  Ik moest me natuurlijk goed inhouden; ik mocht hem namelijk niet ‘kwijtrijden’, want dat kostte me dan ƒ 2,50. Dat was tien procent van mijn maandloon! Het ding kon zeker wel vijftig, maar al viertaktent, ronkend, rokend en remmend, telkens omkijkend of de burgemeester me een beetje bijhield, kwam ik eindelijk in Maassluis aan. Onderweg kwam je niemand tegen, want het was voor de Duitsers toen al levensgevaarlijk overdag op weg te gaan met een voertuig.

Het rijbewijs van Jacob van Leeuwen, 17 jaar    

Nu, meneer Du Boeuff kwam hijgend ter plekke en stelde me drie vragen over het verkeersrecht. Ik moest ook een zogenaamd ‘achtje’ draaien in de straat, zodat hij kon constateren dat ik het voertuig machtig was. Tot slot zei hij: “Je hoort er wel van”Wát ik ervan hoorde kunt u hier zelf zien. Ik kwam in het gelukkige bezit van een geldig rijbewijs. Dat rijbewijs heb ik nog steeds, maar ik mag, middels een heden geldend ander rijbewijs, wel harder nu!

Jacob van Leeuwen

Reacties