Direct naar navigatie

Egodocument van Constand Wassink

Door: Stadsarchief Vlaardingen, Periode: 1950 - heden, Thema's: Jeugd en onderwijs, Geloof

Heb je in de jaren '60 op de gereformeerde Dr. H. Colijnschool in de Vondelstraat gezeten? Haal dan samen met Constand Wassink herinneringen op aan die tijd. Hier de memoires van een mondige MULO-leerling:

Naar aanleiding van een reactie op een foto van de Dr. H. Colijnschool in de Vondelstraat, kwamen wij in contact met Constand Wassink. Hij vertelde ons dat hij in 2011 ten behoeve van een reünie zijn herinneringen aan zijn schooltijd had opgeschreven. Nieuwsgierig als we zijn, vroegen we hem het document te mogen lezen. Enkele dagen later kregen wij het per e-mail toegestuurd.

Memoires van een Colijnschoolleerling

Bij het lezen van 'Herinneringen aan de Dr. H. Colijnschool 1965-1969' ervaar je bijna aan den lijve de sfeer die er toen op deze school moet hebben geheerst. Streng, maar lang niet altijd rechtvaardig. Hoewel Constand Wassink uit een gereformeerd gezin kwam en al jaren twee keer per zondag met zijn familie de diensten in de Pniëlkerk bezocht, ging de strikte hantering van gereformeerde dogma's op de Colijnschool hem en ook zijn vader trouwens, te ver. Zoals Constand zelf over deze periode zegt: "de ernst des levens kon er daar niet jong genoeg ingestampt worden". Hadden de leerlingen een extra dagje vrij, bijvoorbeeld op Koninginnedag, dan werd het plezier ervan verknald door de grote hoeveelheid huiswerk die ze voor de volgende dag af moesten hebben. Onvoldoendes kwamen twee keer zo hard binnen omdat ze met rode pen op het rapport waren geschreven..... Schoolreisjes, klassenavonden, vieringen, alles waar ook maar enige ontspanning of frivoliteit aan te pas kwam, was uit den boze. Het toekomstige examen en regels, regels, regels, dat was waar alles om draaide. Constand ondertussen werd, gesteund door zijn vader, een steeds mondiger puber. Toen de natuurkundeleraar de Maagdenburger halve bollen onder het uitspreken van de woorden "Hier hadden ze in Maagdenburg zestien paarden voor nodig" van elkaar probeerde te trekken, klonk er vrijwel meteen een zielig 'plop'. Beteuterd stond hij naar de twee zo makkelijk van elkaar gescheiden halve bollen in zijn handen te kijken. Hij had niet genoeg geduld gehad om met een handpomp alle lucht uit de bol te zuigen waardoor ze onafscheidelijk zouden zijn geworden.... In de stilte die volgde klonk de stem van Constand: "En hier kon één ezel het!"

Afin, lees in Wassinks memoires alles over het wel en wee van de leerlingen en leraren als Boorsma (tevens hoofd), Eigenraam, Bol, Krol, Van Wingerden, Postma, Wijntje, Brilman, Goedkoop en Ds. Duursema. Veel plezier!

Reacties