Direct naar navigatie

Winter in Vlaardingen

Door: admin, Thema's: Dagelijks leven, Cultuur en vermaak

Schaatsen op de Vlaardingse Vaart, sleetje rijden in Het Hof, een winterwandeling door een berijpte Broekpolder….. Heerlijk, zo’n echte winter, afgezien van alle ongemakken dan natuurlijk. Vorig jaar leek het er een beetje op, al vroeg in de winter viel er langdurig veel sneeuw. Goed schaatsijs ontbrak jammer genoeg. Nee, dán die winters van vroeger….. Líjkt het maar zo, of waren de winters van toen inderdaad strenger dan tegenwoordig?

IJsvermaak op de Vlaardingse Vaart. Prentbriefkaart, circa 1930
IJspret 

Als je de krant erop naslaat, kun je er niet onderuit. Inderdaad, lange periodes van strenge vorst waren eerder regel dan uitzondering. En natuurlijk werd er dan geschaatst. Op de ijsbaan van de Vlaardingse IJsclub bijvoorbeeld of op de Vlaardingse Vaart, waar bij de koek-en-zopiekraam heel wat af werd geflirt. Soms werd op het ijs zelfs de basis gelegd voor een diamanten huwelijk….

Zomaar een paar krantenberichtjes. In de Nieuwe Vlaardingsche Courant van 31 januari 1917 staat het volgende: ‘De Vlaardingsche IJsclub heeft het thans weer bijzonder druk, want niet alleen heeft zij de zorg voor haar mooie terrein aan den Schiedamschendijk, maar sedert Woensdag heeft zij ook de Vlaardingsche Vaart onder hare hoede genomen tot Schouw toe. Iederen dag  werkt zij met 40 werklieden en op die manier vormt zij een prijzenswaardige werkverschaffing  die het wel waard is gesteund te worden door ieder die schaatsen rijdt en ook door hen die het niet doen. Dien steun kan men verlenen door lid te worden en te blijven, ook al komen er winters zonder ijs. Niet alleen op den dag, maar ook iederen avond –behalve Zondag- was de baan met carbiedlantaarns verlicht en kon het ijsvermaak dus doorgaan tot laat in den avond. Maandagmiddag- en avond vroolijkte de muziekvereniging ‘Voorwaarts’ de winterpret nog wat op door allerlei vrolijke muziekstukken’. 'De vereeniging[de Vlaardingsche IJsclub]stelt zich ten doel schaatsenbanen aan te leggen, de goede orde daarop te bevorderen en nu en dan zoo mogelijk feestelijkheden op het ijs te organiseren'
Dat het ijsvermaak niet alleen maar uit vrijblijvend rondjes draaien en ijsmoppen eten bestond, blijkt eveneens uit hetzelfde artikel: ‘In de laatste dagen heeft de IJsclub ook – en dat is evenzeer haar taak – wedstrijden georganiseerd, waardoor de liefhebberij voor het hard- en schoonrijden wordt aangemoedigd. Zaterdag had op de baan hardrijderij voor jongens plaats. Er waren 34 deelnemers. Er werd kranig gereden!
De uitslag was; 1e prijs J. Alers; 2e prijs J. Boysen en de 3e prijs J. van Dijk. De niet-winnaars werden onthaald op Kwatta
[een chocolademerk-red.]. Maandag daarop werd de wedstrijd in het schoonrijden gehouden, voor rijders en rijderessen uit Vlaardingen en Vlaardinger-Ambacht. Ook hier was de deelname groot, de muziekvereniging ‘Voorwaarts’ hield de pret er goed in’.

Een hoogtepunt in datzelfde jaar was het bezoek van koningin Wilhelmina met haar toen zevenjarige dochtertje prinses Juliana. Na een schaatstochtje over de Vlaardingse Vaart gemaakt te hebben, schonken zij de winnaar van een schaatswedstrijd bij Schipluiden een geldbedrag. Of zij daarna weer de acht kilometer naar Vlaardingen terug zijn geschaatst of door de ‘hofautomobiel’ zijn opgehaald, vertelt het verhaal helaas niet.De ingang van de 'Vlaardingsche IJsclub' aan de Schiedamsedijk, januari 1908

Keerzijde

Er zat ook een keerzijde aan de medaille. De Vlaardingse ‘armen en bedeelden’ leden kou in hun schamele sloppenwoninkjes, de zeilvaart werd regelmatig gestremd, stoomboten moesten uit de vaart genomen worden vanwege kruiend ijs en waterleidingen bevroren. Ook vond er tijdens het ijsvermaak menig ongeluk plaats. Curieus is het ongeval dat in het volgende krantenbericht wordt beschreven:
‘Gisteren had op de Vaart een ongeval plaats. Twee arresleden gingen achter elkaar. Het paard van de eerste raakte op hol, dat van de tweede volgde. Dát was een consternatie op het ijs. Geschreeuw, geloop, tafeltjes met brokkenblikken omver. De voorste slee viel om en de inzittenden rolden eruit op het ijs. Het paard holde door en kwam met de slee terecht in de openliggende kolk voor de Delflandsche sluis, waaruit het met moeite kon worden gered. De andere slee was eenigszins zijwaarts afgeslagen en kwam terecht in den hoek waar eenige schuiten ingevroren zijn, en waar dus vanzelf zijn vaart werd gestuit. Overigens is het ijs best om erop te arren’. Aldus besluit de verslaggever van de Nieuwe Vlaardingsche Courant nuchter zijn bericht.

Een ongeluk als dit zullen we niet meer zo snel tegenkomen in de krant; de arrenslee is immers praktisch een museumstuk geworden en een betrouwbare laag ijs op de Vaart een unicum. Hoewel....., volgens de media wacht ons dit jaar een ware ‘horrorwinter’. Misschien wel een winter die de krant gaat halen….

Bron: Nieuwe Vlaardingsche Courant

Reacties